Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Μαργαριτάρι, ο θησαυρός της θάλασσας

Τα φυσικά μαργαριτάρια είναι εξαιρετικά σπάνια και για τον εντοπισμό ενός χρειάζεται  να ανοιχτούν τουλάχιστον δεκάδες αν όχι χιλιάδες άλλα στρείδια! Όλα ξεκινούν όταν ένα ξένο σώμα (π.χ. κόκκος άμμου) εισχωρήσει σε ένα  στρείδι. Τότε εκείνο σε μια προσπάθεια άμυνας περιβάλλει τον εισβολέα με πολλές στρώσεις από μαργαριτογόνο υλικό. Αυτή η διαδικασία μπορεί να κρατήσει χρόνια, κι όπως είναι αναμενόμενο όσο πιο μακρόχρονη είναι τόσο μεγαλύτερο γίνεται το μαργαριτάρι. Το χρώμα ενός μαργαριταριού είναι γενετικά καθορισμένο από το ίδιο το στρείδι. Παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν το χρώμα είναι κυρίως περιβαλλοντικοί  όπως ο τύπος των ορυκτών και μεταλλευμάτων που υπάρχουν στο νερό. Τα χρώματα που συνήθως αξιολογούνται από διαβαθμιστές μαργαριταριών είναι το λευκό, το ροζ, το ασημί,  το μαύρο, και το κρεμ. Το μέγεθος των μαργαριταριών μετριέται σε χιλιοστά μετρώντας την μικρότερη διάμετρο. Τα πιο συνηθισμένα μεγέθη κυμαίνονται μεταξύ 4 - 8,5mm διάμετρο. Μεγάλα μαργαριτάρια (πάνω από 10mm) είναι πολύ σπάνια και πολύ ακριβά. Επίσης σπάνια μαργαριτάρια θεωρούνται αυτά μέχρι 2mm. Αν όλα τα υπόλοιπα κριτήρια (στιλπνότητα, καθαρότητα, σχήμα και χρώμα) είναι αντίστοιχα, τότε όσο μεγαλύτερο είναι το μαργαριτάρι τόσο πιο πολύτιμο.
ΣΧΗΜΑ
Το πιο περιζήτητο σχήμα μαργαριταριού είναι το στρογγυλό, αλλά τα τέλεια στρόγγυλα μαργαριτάρια είναι σπάνια και ταυτόχρονα τα πλέον πολύτιμα.Οι συνήθεις κατηγορίες σχημάτων είναι:
·   
στρογγυλά, 
·   
ημιστρόγγυλα, 
·   
δάκρυ, 
·  
κουμπί, 
·  
μπαρόκ, (ακανόνιστο σχήμα) 
·  
ημιμπαρόκ, 
·   κέσι (keshi) (ακανόνιστα μαργαριτάρια χωρίς πυρήνα), και
·   μαμπέ (mabe) (ημισφαιρικό μαργαριτάρι ενωμένο με το κέλυφος του στρειδιού).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου